Een persoonlijke bijdrage van Sybelle van Hal-Bock.
Soms kruisen werk en leven elkaar op een manier die niemand kan voorzien.
Ik was ziek. Nog zonder officiële diagnose, maar mijn huisarts vermoedde dat ik een neuro-endocriene tumor (NET)had. Enkele weken later zou ik terechtkunnen in het Antoni van Leeuwenhoek. In die onzekere periode bleef ik werken. Simultaantolken vraagt zoveel concentratie dat ik mijn zorgen soms even kon vergeten.
Zo werkte ik tijdens een congres van forensisch pathologen in Lelystad. Ik tolkte voor een Engelse patholoog terwijl de presentaties in het Nederlands werden gegeven.
Tot een bekende Nederlandse patholoog een casus besprak van een jonge vrouw die ogenschijnlijk aan hartfalen was overleden. Na onderzoek bleek dat zij een neuro-endocriene tumor had gehad.
Terwijl ik zijn woorden tolkte, voelde ik de grond onder me wegzakken.
Ging mij dit ook overkomen?
Mijn stem bleef even hangen. Ik wist dat ik niet verder kon. Ik heb mijn cliënt uitgelegd wat er aan de hand was en ben even de zaal uitgelopen om bij te komen.
Het was de enige keer in mijn lange loopbaan dat ik mijn werk moest onderbreken.
Een paar weken later bleek inderdaad dat de serotonine uit mijn NET-tumor mijn rechterhartkleppen ernstig had beschadigd. Er volgde een intensieve periode met meerdere grote operaties.
Gelukkig ben ik volledig hersteld.
En soms kent het leven bijzondere wendingen.
Niet lang geleden mocht ik tolken tijdens een octrooizaak over hetzelfde type biologische hartkleppen dat ik zelf geïmplanteerd heb gekregen. Later volgde zelfs een zaak over het medicijn dat destijds de activiteit van mijn tumor moest remmen.
Soms lijkt het leven onverwacht de cirkel rond te maken.
We zijn Sybelle dankbaar dat zij dit persoonlijke verhaal met ons wilde delen.
verhaal 10 van de 50.
Lees de 50 verhalen uit ons 50 jarig jubileum hier vanaf het begin.